شنبه ۱۵ آذر ۱۳۹۹ - ۰۹:۰۰
کد خبر69016

فرهنگ‌شهر
رفتار با معلولین(۲)

معلول

در زندگی هر فردی معلولیتی نهفته است. پیری و دوران کهولت، حوادث و بسیاری از وقایع ممکن است در سرکار، خیابان، حتی منزل برای ما رخ دهد و ما را دچار معلولیت کند. ولی آیا با معلول شدن و نقص عضو باید با گوشه‌ای رفت و عزلت برگزید یا این که دوباره چرخ زندگی را به حرکت درآورد؟

شهریار تبریز:  دیدگاهی که خانواده و جامعه نسبت به معلولیت دارد (توانمندی، نقص، تحقیر، ترحم و... ) بسیار مهم است و باعث می‌شود که معلول با آن دیدگاه رشد کند و شکوفا شود یا عزلت تنهایی را برای خود برگزیند

· شیوه برخورد با افرادی که از صندلی چرخدار استفاده می کنند

- صندلی چرخدار را تا زمانی که فرد، خودش نخواسته نگه ندارید یا هل ندهید. صندلی چرخ‌دار بخشی از فضای شخصی صاحب آن محسوب می‌شود.

- برای صحبت کردن با شخصی که روی صندلی چرخدار است مقابل چشمان فرد، نشسته یا بر روی، زانوانتان قرار بگیرید.

- پیش از اینکه شخص به محل دیدار با شما برسد، برای سهولت حرکت صندلی چرخدار، مبلمان و صندلی ها را جابه جا کنید.

- هنگامی که فرد دارای صندلی چرخدار را در مسیری راهنمایی می کنید، مسائلی چون فاصله، شرابط آب و هوا و موانع فیزیکی (حصارها، پله ها، برآمدگی های شیب دار و ...) را در نظر بگیرید.

· شیوه صحبت با افرادی که دارای ناشنوایی با کم شنوایی هستند

- به فرد اجازه دهید تا خودش چگونگی و نوع برقراری ارتباط اعم از استفاده از لب خوانی، زبان اشاره و یا کاربرد نوشتار را تعیین کند.

- حتی در مواقعی که رابط ناشنوایان حاضر است، خطاب به فرد ناشنوا صحبت کنید.

- چنانچه شخص قادر به لب خوانی است به روشنی و با سرعت متوسط، مستقیما با او سخن بگویید.

- در ارتباط با برخی از افراد دارای اختلال شنوایی بهتر است از جملات ساده تر، حرکات چهره و زبان ایما و اشاره بدن استفاده نماییم.

· شیوه برخورد با فردی که اختلال در تکلم دارد

- در صحبت با چنین فردی صبور باشید و برای تکمیل کلام و تفکر فرد به او فرصت دهید، سعی در پایان دادن به صحبت های او نداشته باشید.

- چنانچه متوجه نشدید، از او بخواهید کلام خود را تکرار کند و آنچه شنیده اید را بیان کند تا دریابید که آیا به درک گفته فرد نزدیک شده اید یا خیر.

- برای استفاده از ابزاری که به سهولت برقراری ارتباط و پیشرفت گفتگو کمک می کنند آمادگی داشته، همچنین در ایجاد ارتباط با شخصی که برای صحبت، تخته الفبا یا کامپیوتر مجهز به برنامه گفتار ترکیبی به کار می برد، اضطراب نداشته باشید.

· شیوه برخورد با افرادی که دارای نابینایی کم بینایی یا معلولیتی هستند که بینایی شان را دچار اختلالاتی کرده است؛

- هنگام آغاز مکالمه، اطمینان حاصل نمایید که فرد شما را شناخته، در غیر این صورت، خودتان و افراد دیگری را که احتمالا به همراه دارید، معرفی کنید.

- بدون دلیل و خداحافظی، فرد را ترک نکنید.

- هنگام راهنمایی فرد دچار اختلالات بینایی هرگز او را هل ندهید یا نکشید. اجازه دهید فرد خودش بازوی شما را گرفته سپس با فاصله بسیار کمی از او حرکت کنید تا بتوانید هنگام نزدیک شدن به درها، پله ها و موانع، شخص را آگاه ساخته و به محل آنها اشاره نمایید.

-  چنانچه با فرد وارد فضایی می شوید، در مورد محیط و محل قرار گرفتن صندلی ها توضیح دهید.

-  در مورد جایگاه قرار گرفتن اشیا توضیح دقیق دهید. (مثلا: در یک و نیم متری شما، در سمت راست یک صندلی قرار دارد.)

افراد سالم و توانمند جامعه باید بدانند که معلولان هرگز نیازی به ترحم ندارند. همنوعان سالم باید همواره بکوشند تا کمبود موجود در معلولان را به صورت یک جریان طبیعی نشان دهند و کاری نکنند که این دو کمبود، زندگی معلول را از حالت طبیعی خارج کند و او را به فردی منزوی و جدای از جامعه تبدیل سازد. باید این حقیقت را بپذیریم که اگر فرد معلول به درون جامعه برمی گردد و به فعالیت می پردازد، حتما توانمندی دارد پس نباید با ترحم یا تمسخر خویش، هیاهوی زیبای بازگشت به زندگی را در او خاموش کنیم، بلکه باید او را بپذیریم و تشویقش کنیم تا کارهایش را درست انجام دهد و با کار خواستن از آنها، آنان را در میان خود نگه داریم.

برگرفته از کتاب فرهنگ شهروندی/ راهنمای تسهیل گران/ پایه ۶

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.
2 + 0 =