پنجشنبه ۹ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۸:۳۱
کد خبر65103

به بهانه انتخاب تبریز به عنوان پایلوت شهر دوستدار کودک؛
«زندگی با کیفیت برای کودکان»، تلاش شهرداری یک شهر دوستدار کودک

بازدید نماینده یونیسف در ایران از امکانات زیرساخت تبریز برای پیوستن به مجمع شهرهای دوستدار کودک

شهرها با ترکیب پیچیده‌ای از کالبد، معنا و عملکرد، هر روز رشد کرده و بر پیچیدگی آن‌ها افزوده می‌گردد. کیفیت حیات و سرزندگی در چنین شهرهایی نیازمند حضور همگانی اقشار جامعه و پرهیز از به انزوا رانده شدن برخی گروه ها است.

شهریار تبریز / سارا هرزندی: در این بین شاید از یک منظر بتوان گفت پرداختن به کودکان که بیشترین تأثیر را از تغییرات محیط اطراف می پذیرند، بایستی در اولویت امور قرار گیرد. چراکه آنان به عنوان تحویلداران آینده شهر، عظیم‌ترین جامعه ذینفع از تصمیم سازی ها و اجرای پروژه‌های شهری هستند.

براساس کتابچه راهنمای شهرها و اجتماعات محلی دوستدار کودک یونیسف: شهر دوستدار کودک، شهر یا اجتماع محلی است که در آن کودکان، در امنیت باشند و از بهره کشی و خشونت و سوءاستفاده در امان بمانند؛ زندگی را خوب آغاز کنند و سالم و تحت مراقبت بزرگ شوند؛ به خدمات ضروری دسترسی داشته باشند؛ تحصیلات با کیفیت، مشارکتی و فراگیر را تجربه کنند و مهارتهایشان پرورش یابند؛ عقایدشان را ابراز نمایند و بر تصمیم هایی که بر آنها تأثیر می‌گذارد، تأثیرگذار باشند؛ در زندگی خانوادگی، فرهنگی، شهری/ محلی و اجتماعی مشارکت داشته باشند؛ در محیطی پاکیزه، بدون آلودگی و ایمن زندگی کنند و به فضاهای سبز دسترسی داشته باشند؛ با دوستانشان دیدار کنند و مکان هایی برای بازی و تفریح در اختیار داشته باشند؛ فارغ از ریشه‌های قومیتی، مذهبی، درآمد و جنسیت یا تواناییهایشان، فرصتهایی برابر در زندگی داشته‌باشند.

محمد عزتی معاون شهرسازی و معماری شهرداری و رییس شورای اجرایی شهر دوستدار کودک تبریز از تصویب قانون حمایت از اطفال و نوجوانان خبر داده و می افزاید: این قانون مشتمل بر ۵۱ ماده و ۱۵ تبصره در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ ۹۹/۲/۲۳ تصویب و در تاریخ ۹۹/۲/۳۱ به تأیید شورای محترم نگهبان، رسیده است.

پیش تر قانون حمایت از کودکان و نوجوانان مشتمل بر ۹ ماده در سال ۸۱ به تصویب رسیده و در حال اجرا بود و اکنون با تصویب قانون جدید و پرداختن بسیط تر به موضوع کودکان و حقوق آنان، بستر قانونی مطلوب‌تری برای امور اجرایی فراهم آمده است.

به گفته وی، در پی انتخاب شهر تبریز به عنوان یکی از شهرهای پایلوت دوستدار کودک، شاهد شکل گیری رویکرد جمعی در بدنه اجرایی شهرداری تبریز جهت ارتقا هرچه بیشتر کیفیت زندگی کودکان در شهر هستیم. این در حالی است که از حسن اتفاق از دیرباز سمن‌های پویا و موفقی در حوزه کودکان در سطح شهر فعال بوده‌اند که دستاوردهای آنان گاه موجبات شگفتی مسئولین ملی و همچنین نمایندگان سازمان یونیسف در ایران را فراهم آورده است. از طرف دیگر ارگان های دولتی و نهادهای عمومی دخیل منجمله اداره کل امور بانوان و خانواده استانداری آذربایجان شرقی به عنوان نماینده دبیرخانه مرجع ملی کنوانسیون حقوق کودک، اداره کل آموزش و پرورش استان، اداره کل بهزیستی استان، اداره کل راه و شهرسازی استان، شورای اسلامی شهر تبریز، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، سازمان دانش آموزی استان و بسیاری دیگر در کسوت تصمیم سازی و یا اجرا، گام های مؤثری در جهت حمایت و توانمندسازی کودکان برداشته و در این راه ثابت قدم هستند.

به گفته اسماعیل شیعه، شهرساز و فعال در حوزه شهر دوستدار کودک، فضاهای شهری، باید در خلال ایفای نقش در برابر تمام مردم شهر، سرزندگیشان را نخست برای کودکان به معرض نمایش گذارند. کودکان نیازمند محیط‌هایی هستند که آنان را مخاطب قرار دهد، به چالش وا دارد و توجه آنان را جلب کنند، تا آنها بتوانند به مشاهده بپردازند و بیندیشند.

به اعتقاد جین جیکوبز، نویسنده و کنشگر شهری، آزادی کودکان به منظور کشف و بازدید و ارضای حس کنجکاوی در مورد فضای شهری، به صورت انفرادی یا جمعی، تا حد زیادی به امن بودن خیابان و مکانهای عمومی بستگی دارد. لذا خیابان‌های نامأنوس و مورد محاصره رفت و آمد سواره، از دسترسی کودکان به این دنیا جلوگیری می‌کنند. در راستای تحقق این مهم پرداختن به کالبد شهر و زیست پذیری فضاهای شهری برای همه اقشار جامعه و بویژه کودکان بایستی در کانون توجه افراد دخیل در این حوزه باشد. مطلوب بودن محیط برای پذیرفتن کودکان و حضورپذیری جسم شهر، در کمال ایمنی و امنیت، برای این گروه، تنها یکی از اهداف تحقق شهر دوستدار کودک است. تحقق سرانه های آموزشی، پارک و فضای سبز، فرهنگی – هنری، ورزشی، درمانی و تفریحی و گردشگری برای کودکان و بالاخص برای کودکان مناطق کم برخوردار، هر چند سخت، از حداقل اموری است که یک شهر می تواند برای آینده سازان خود فراهم آورد.

محیطی شاد و در عین حال آموزنده، از طریق اجرای برنامه های فرهنگی، جشنواره ها، مسابقات و ... که زمینه کسب مهارت از محیط را ایجاد می کنند، از دیگر عرصه هایی است که یک شهر دوستدار کودک در خود جای می دهد. از جمله سایر ملزوماتی که تبریز را دوستدار کودک تر می کند؛ کاهش آلاینده های زیست محیطی، صوتی و بصری در این کلانشهر، مدیریت مطلوب پسماند و دادن آموزش های مکفی به کودکان و خانواده آنان در این زمینه است.

محمد عزتی برنامه ریزی و نگاه کلان و جامع نگر در این حوزه را مورد تأکید قرار داده و با اشاره به افزودن اصلی مبنی بر لزوم تحقق این امر در برنامه پنجساله چهارم شهرداری تبریز و ایجاد زیرساخت های قانونی مورد نیاز برای فعالیت های سال های آتی، عالی‌ترین سطح تحقق شهر دوستدار کودک را مشارکت کودکان در تصمیم سازی برای شهر و محیط زندگیشان می داند. از این منظر کودکان از طریق مشارکت در فرآیندهای برنامه ریزی و طراحی شهری نسبت به محیط اطراف خود حساس شده و توانایی تغییر در محیط کالبدی زندگی و افزایش کیفیت آن را به عنوان یکی از حقوق خویش می شناسند. چنین کودکانی با احساس مالکیت و تعلق به محیط در آینده نزدیک شهروندانی مسئول خواهند بود که شهر را به سوی تعالی، نوسازی و بهسازی و توسعه پایدار پیش می برند.

دیوید دریسکل، از پیشگامان مشارکت کودکان در طراحی شهری، معتقد است صرف نظر از دخیل کردن کودکان و نوجوانان برای ایجاد پیشرفت در محل های سکونت آنان، استراتژی‌های مؤثری برای ایجاد شهرهای بهتر وجود دارد که از آن جمله می توان به فرآیند حقیقی مشارکت نوجوانان، کمک به نوجوانان برای توجه به یکدیگر، احترام به عقاید متفاوت و یافتن زمینه های مشترک، افزایش توانایی جوانان برای تفکر نقادانه، ارزیابی و تعمق، حمایت از دستاوردها، آگاهی دادن و حل مشکلات به طور جمعی و به کمک کودکان و نوجوانان برای افزایش دانش و کسب مهارتها برای ایجاد تغییر در دنیای اطراف آنان اشاره کرد.

در خصوص مستندهای قانونی الزام فعالیت شهرداری ها در این حوزه می توان به این موارد اشاره کرد: در اجرای بندهای  ۶ و ۲۱ ماده ۵۵ قانون شهرداری‌ها مبنی بر تاسیس و احداث ساختمان های مورد نیاز برای فضاهای بازی و باغ کودکان و کمک مالی به راه اندازی و مدیریت آنها و بر اساس مصوبه شورایعالی استان‌ها در مورد طرح دوستدار کودک، که در تاریخ ۱۸/۹/۸۹ به تصویب رسیده‌است؛ شهرداری‌های سراسر کشور موظف‌اند برای مناسب سازی و ایمن سازی فضاهای عمومی، ایجاد راه‌های امن به مدرسه، الزام استفاده از صندلی مخصوص کودک در وسایل حمل و نقل عمومی و ایجاد مراکز مخصوص رفاهی ویژه کودکان شیرخوار در سطح شهر اقدامات مؤثری انجام دهند.

توسعه خانه‌های اسباب بازی، حمایت از کودکان اقشار محروم، شناسایی منابع و امکانات حمایتی مردمی از کودکان، مشارکت در برگزاری جشن‌های مرتبط با کودک و همکاری با آموزش و پرورش برای فراهم کردن آموزش‌های پیش دبستانی نیز از دیگر اقداماتی است که در طرح شهر دوستدار کودک به شهرداری‌ها تکلیف شده است. ابلاغ دستورالعمل شهر دوستدار کودک از سوی سازمان شهرداریها و دهیاری های کشور در آذر ماه سال ۹۷ نیز شتاب بیشتری به اقدامات شهرداری تبریز بخشیده است.

به امید آنکه با فعالیت همدلانه و یکپارچه با اعتلای کیفیت زندگی و سطح رفاه کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ که ۲۷ درصد از جمعیت تبریز را به خود اختصاص می دهند، شاهد دریافت نشان شهر دوستدار کودک از سوی یونیسف شده و از حمایت های این نهاد برخوردار شویم.

ارسال نظر

شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.
3 + 14 =